زندگی

زندگی

زندگی دو چهره دارد: مادی و معنوی.وقتی از پنجره مادیات به آن نگاه می کنیم، چهانی پر از هیاهو و حاشیه و زرق و برق و زیبایی و زشتی می بینیم.تصویری که از جهان به چشم ما می نشیند گاهی واضح است و گاهی مبهم، با این حال چنان ما را مسحور و جادو زده خود می کند که لحظه ای هم نمی توانیم از آن چشم بر گیریم و بالاخره آنقدر به آن مشغول می شویم که سراسر زندگیمان بوی دنیا و مادیات و حرف های این جهانی می گیرد.فکر و ذکرمان می شود رسیدن به پول بیشتر، مقام بالاتر، زندگی مجلل تر و ... در این میانه به هر چیزی چنگ می زنیم تا خود را بالا بکشیم و حتی از اینکه بر شانه های دیگران بیاستیم و خود را بلند جلوه دهیم و مثل آب خوردن حق را ناحق کنیم، ابایی نداریم.در چنین حالتی ممکن است به قول خودمان به همه چیز برسیم، اما همیشه خلائی در زندگی مان احساس می کنیم و آن خداوند متعال است.وقتی خداوند را از یاد می بریم، وقتی فراموش می کنیم آخرتی در راه است و حساب و کتابی در کار، اگرچه موقتا دچار لذت و سر خوشی می شویم، اما خیلی زود در می یابیم که هیچ چیز نمی تواند جای خالی خدا را در زندگیمان پر کند. او بهترین دوست ماست ، مارا از خود نمی راند و همیشه راه را برای بازگشت ما باز می گذارد. او آنقدر کریم است که خیلی بیشتر از آنچه شایسته آنیم به ما می بخشد.نعمت های او آنقدر بی شمار است که به قول سعدی  هرگز نمی توانیم از عهده شکرش بر آییم.

از دست و زبان که بر آید                     کز عهده شکرش بدر آید

و ما گاهی چقدر بی وفا می شویم که این خدای مهربان و بزرگ را کنار می گذاریم و دو دستی به دنیا و آرزو های دور و درازمان می چسبیم و گاهی آنقدر بد می شویم که دروغ و تهمت و ریا و حسد و صدها صفت بد دیگر برایمان عادی می شود.

جالب است که خودمان و فطرت پاکمان را هم از یاد می بریم و یک روز وقتی جلو آینه می ایستیم، غریبه را می بینیم که هیچ شباهتی به ما ندارد.

با این حال هیچ گاه برای دست دوستی به سوی خدا دراز کردن، دیر نیست. مطمئن باشید او دست ما را به گرمی می فشارد و مارا به طرف پنجره معنویت می برد تا زندگی و جهان را از این منظر هم تماشا کنیم.

 

پ.ن:این چیزایی که نوشتمو اول دارم به خودم می گم به خودم که چند وقتیه از خدا دور شدم با گناهام از خدایی که این همه به ما لطف داره و دوستمون داره دور شدم بعضی وقتا با خودم می گم با این همه گناهی که دارم بازم خدا به حرفام گوش می کنه  بازم منو به در خونش راه میده؟ بعدش به خودم امید میدم که آره خدا بزرگتر از اونی هستش که ما فکرشو میکنیم  همانطور که خود خدا در سوره حج آیه78 می فرماید:( پس نماز اقامه کنید و زکات بدهید و به خدا و کتاب او متوسل شوید که او مولا و بهترین یاری کننده است.) پس هیچ وقت نباید از رحمت و بخشش خدا نا امید بشیم چون نا امیدی به رحمت خدا خودش از بزرگترین گناهان کبیره است . پس بیایم از همین الان یه یا علی بگیم و از خدا بخوایم که ای خدای مهربون مارو به خاطر گناهایی که خواسته یا نا خواسته انجام دادیم ببخش. یا علی

/ 7 نظر / 14 بازدید
زهرا

زیارت قبول خانوم خانوما [گل]

زهرا

سلام [گل] ببخشید که دیر به دیر به سراغت می آیم . [خجالت] کامپیوترم خراب بود . [گریه] وبلاگت روز به روز داره قشنگ تر می شه عزیز دلم . [چشمک][لبخند]

آسمانی ترین ستاره

رها جان می خوام چند تا از شکلک های پرشین بلاگ را اینجا امتحان کنم . [عصبانی][گاوچران][سبز][شیطان][خرخون][خواب][دلقک][شرمنده][دلشکسته][هورا] ببخشیدا [قهقهه]

طناز

سلام عزیزم.خوبی؟ بی معرفت کجایی؟ چرا سراغی از ما نمیگیری؟ دلم واست تنگ شده.یه زنگ بهم بزن.

طناز

سلام عزیزم.خوبی؟ بی معرفت کجایی؟ چرا سراغی از ما نمیگیری؟ دلم واست تنگ شده.یه زنگ بهم بزن.[ماچ]

زهرا

يا علي